«Eg lærde mykit av Glauma; at ho gjekk av vegen for eit berg og eit fjøll var inkje at takka hena for, men ho gjorde dette tidt for berre jordbankar og sandøyrar; men so grunngrov ho sløgt og umerkjelegt desse meinskrokarne, og tok beinvegen sin, fyrr nokon visste av det.»